บทคัดย่อ (Abstract):
บทความนี้เป็นบทความฟื้นฟูวิชาการ ทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับสติในการเลี้ยงดู (Mindful Parenting) เพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้สนใจศึกษาและพัฒนาองค์ความรู้ด้านสติในการเลี้ยงดูเชิงพุทธ ซึ่งจะนำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและคลายทุกข์จากการเลี้ยงดูได้ต่อไป
เนื้อหา: สติในการเลี้ยงดูที่พัฒนาขึ้นโดยนักจิตวิทยาตะวันตก มาจากนิยามสติในงานจิตบำบัด คือ การตระหนักรู้ที่เกิดขึ้นผ่านการจดจ่อความสนใจอย่างมีจุดมุ่งหมาย เป็นปัจจุบันขณะ และไม่ตัดสินประสบการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อผลในการพัฒนาจิตใจพ่อแม่ ทางด้านอารมณ์ ความคิด การปฏิสัมพันธ์กับลูก มีความแตกต่างที่สำคัญกับการพัฒนาสติในทางพุทธ ที่เป็นไปเพื่อการขจัดทุกข์ทางจิตใจ จากการพิจารณาความจริงอันเป็นธรรมดาของสิ่งที่อยู่ในการระลึกรู้ สติในการเลี้ยงดูจึงเกิดขึ้นได้จากการตามรับรู้ทันสิ่งที่เกิดขึ้นขณะดูแลบุตร แล้วนำให้ปัญญาสอดส่องพิจารณาสิ่งที่ตนเองระลึกอยู่ในการเลี้ยงดูนั้น
สรุป: การใช้สติในการเลี้ยงดูบุตรในทางพุทธศาสนา เป็นการให้ความสนใจและพิจารณาความจริงตามธรรมชาติของบุตรและสถานการณ์ในการเลี้ยงดู นำมาสู่การคลายความยึดมั่น และจัดการสถานการณ์ได้อย่างเหมาะสม สามารถส่งเสริมสุขภาวะของทั้งเด็กและผู้เลี้ยงดูได้ควบคู่กัน
คำสำคัญ: สติ, การเลี้ยงดูอย่างมีสติ, ปัญญา
ผู้แต่ง (Author): ปัณณ์ปนัส สาแหร่ง (Punpanuch Saejeng) ณัฐสุดา แตพันธุ์ (Nattasuda Taephant)
วิธีการวิจัย (Methodology): การทบทวนวรรณกรรม (Literature Review)
วารสาร (Journal): ASEAN Journal of Psychiatry (APPJ)
ปีที่ตีพิมพ์ (Publication Year): 2562 (2019)
ศึกษาเพิ่มเติม: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/APPJ/article/view/190094


