ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเลี้ยงดูและพฤติกรรมการรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ในโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง

บทคัดย่อ (Abstract): 

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการอบรมเลี้ยงดูกับพฤติกรรมการรังแกกันของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร วิธีการศึกษา การศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนตัว ข้อมูลครอบครัว แบบสอบถามรูปแบบการอบรมเลี้ยงดู แบบสอบถามพฤติกรรมรังแกกันในนักเรียน (Olweus Bully Victim Questionnaire) ฉบับภาษาไทย และประเมินปัญหาทางสุขภาพจิตโดยใช้ข้อมูลจากแบบประเมินพฤติกรรมเด็ก SDQ (The Strength and Difficulties Questionnaire) ฉบับภาษาไทยของโรงเรียน นำข้อมูลมาวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการอบรมเลี้ยงดูกับพฤติกรรมการรังแกกันของนักเรียน และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา นักเรียนมีอายุเฉลี่ย 13 ปี เป็นเพศชายร้อยละ 45.8 พบความชุกของพฤติกรรมการรังแกกันของนักเรียนทั้งหมด เป็นกลุ่มผู้ถูกรังแกร้อยละ 21.2 ผู้รังแกคนอื่นร้อยละ 9.1 ผู้ถูกรังแกและรังแกคนอื่นด้วยร้อยละ 8.2 มีรูปแบบการอบรมเลี้ยงดูเป็นแบบประชาธิปไตยร้อยละ 70.6 และแบบใช้อำนาจควบคุมร้อยละ 18.8 โดยการอบรมเลี้ยงดูแบบใช้อำนาจควบคุมสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ถูกรังแกเป็น 3.03 เท่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเทียบกับการเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตย ปัจจัยอื่นที่สัมพันธ์กับกลุ่มผู้ถูกรังแก ได้แก่ เพศชายและการมีความเสี่ยงและปัญหาด้านความสัมพันธ์กับเพื่อน สรุป พบว่าการอบรมเลี้ยงดูแบบใช้อำนาจควบคุมสัมพันธ์กับนักเรียนผู้ถูกรังแกเมื่อเทียบกับแบบประชาธิปไตยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ   

คำสำคัญ: การเลี้ยงดูเด็ก, การรังแก

ผู้แต่ง (Author): สวรรยา เสาวภาพ (Sawanya Saowapap)

วิธีการวิจัย (Research Method): เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง (A cross-sectional descriptive study)

วารสาร (Journal): Journal of the Psychiatric Association of Thailand (วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย)

ปีที่ตีพิมพ์ (Year Published): 9 มกราคม 2564 (Jan 9, 2021)

ศึกษาเพิ่มเติม : https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JPAT/article/view/239976