บทคัดย่อ
การเป็นพ่อครั้งแรกอาจก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในตัวตนและวิถีชีวิตของผู้ชาย สำหรับบิดาวัยรุ่น การเปลี่ยนผ่านนี้ยิ่งท้าทาย เนื่องจากต้องพยายามสร้างสมดุลระหว่างบทบาทความเป็นวัยรุ่นและบทบาทความเป็นพ่อ
การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบทฤษฎีฐานราก (Grounded Theory) เพื่อทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าบิดาวัยรุ่นไทยมีเหตุผลและมุมมองอย่างไรต่อการเป็นพ่อ โดยคำนึงถึงมิติความเสมอภาคทางเพศ ผู้เข้าร่วมวิจัยได้รับการคัดเลือกจากกลุ่มที่มีความหลากหลาย จนกว่าจะถึงจุดที่ข้อมูลอิ่มตัว (n = 25) ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่อาศัยอยู่ร่วมกับคู่สมรสในครอบครัวขยาย
แบบแผนการสัมภาษณ์ถูกพัฒนาและทดลองก่อนเริ่มการวิจัย โดยดำเนินการสัมภาษณ์ในสองช่วงเวลา ได้แก่ ระหว่างไตรมาสที่สองของการตั้งครรภ์ และเมื่อทารกมีอายุ 5 ถึง 6 เดือน
หมวดแกนหลักของงานวิจัยนี้คือ “ผู้หารายได้ที่มีส่วนร่วมในการเลี้ยงดู” ซึ่งสะท้อนกระบวนการเปลี่ยนผ่านจากการเป็นเพียงวัยรุ่นไปสู่การเป็นพ่อวัยรุ่น บิดาวัยรุ่นส่วนใหญ่ยอมรับการตั้งครรภ์ที่ไม่ได้วางแผนไว้ และรับผิดชอบบทบาทการเป็นผู้หารายได้ตามที่คาดหวังไว้ พวกเขาเตรียมตัวสู่ความเป็นพ่อและปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต โดยได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็แสดงความตระหนักและพยายามหลีกเลี่ยงการมีบุตรโดยไม่ตั้งใจอีกครั้ง ผ่านการเรียนรู้เรื่องการวางแผนครอบครัว บิดาวัยรุ่นส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการหารายได้ก่อน แล้วจึงค่อยมีส่วนร่วมในการดูแลลูกและงานบ้าน
ผลการศึกษานี้ช่วยเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับประสบการณ์ของบิดาวัยรุ่นในบริบทไทย
คำสำคัญ: ความเป็นพ่อ, ทฤษฎีฐานราก, พ่อวัยรุ่น, ประเทศไทย
ผู้วิจัย: อัจฉราวดี ศรียศักดิ์, แอนนา-ลีนา อัลม์ควิสต์, ฉวีวรรณ ศรีดาวเรือง, วรรณวดี แนมสกุล, และอลิซาเบ็ธ แฮ็กสตรอม-นอร์ดิน
วิธีวิจัย: เชิงคุณภาพ
วารสาร: National Literacy of Medicine
ปีที่ตีพิมพ์: พ.ศ. 2561
ลิงก์สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6142163/

