ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ดูแลหลักกับความภาคภูมิใจในตนเองของเด็กและวัยรุ่นที่มีภาวะสมาธิสั้น (ADHD): การศึกษาเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ดูแลหลักกับความภาคภูมิใจในตนเองของเด็กและวัยรุ่นที่มีภาวะสมาธิสั้น (ADHD) โดยดำเนินการศึกษากับผู้ดูแลหลักและเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ADHD อายุระหว่าง 8–15 ปี ระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

ความภาคภูมิใจในตนเองของเด็กประเมินด้วยแบบทดสอบ Five-Scale Test of Self-Esteem for Children ส่วนปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ดูแลประเมินโดยใช้แบบสอบถาม Attitude of Parenting Questionnaire, Parenting Style and Dimension Questionnaire, Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) และ Generalized Anxiety Disorder 7-item (GAD-7) ใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นพหุคูณเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร

ผลการศึกษา: มีผู้เข้าร่วมรวม 66 คู่ ระหว่างเด็ก/วัยรุ่นที่มีภาวะ ADHD กับผู้ดูแลหลัก พบว่า 53% ของผู้ดูแลคัดกรองว่ามีภาวะซึมเศร้าในระดับที่ต้องเฝ้าระวัง และ 16.7% คัดกรองว่ามีภาวะวิตกกังวล เกือบทั้งหมดของผู้ดูแล (90.9%) ใช้แนวทางการเลี้ยงดูแบบอำนาจนิยม (authoritative parenting) คะแนนเฉลี่ยความภาคภูมิใจในตนเองของเด็กอยู่ที่ 39.23±8.99

พบว่าผู้ดูแลที่มีอายุน้อย ระดับการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี รายได้ต่อเดือนสูง มีภาวะซึมเศร้า และมีทัศนคติเชิงลบต่อบทบาทผู้ปกครอง มีความสัมพันธ์กับระดับความภาคภูมิใจในตนเองของเด็กที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญ

ผู้วิจัย:
นายแพทย์ประกาศิต วรรณภัทรชัยยง – ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
อัมรัตน์ เพ็ญภัทรกุล – ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
แพทย์หญิงพัฒน์ โรจน์มหามงคล – ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
สุรีลักษณ์ สุชฤทธิ์พงศา – ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล

รูปแบบการวิจัย: การศึกษาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional study)
ปีที่ตีพิมพ์: สิงหาคม พ.ศ. 2566
วารสาร: Siriraj Medical Journal

Full text: คลิกที่นี่เพื่ออ่านฉบับเต็ม