สภาพความเป็นอยู่ของเด็กพิการในชนบทของประเทศไทย

บทคัดย่อ:
การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่มุ่งสำรวจประสบการณ์ชีวิตของเด็กพิการและครอบครัวในพื้นที่ชนบทของประเทศไทย โดยให้ความสำคัญกับปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญภายหลังการได้รับการช่วยเหลือหรือการแทรกแซง

โดยต่อยอดจากผลการสำรวจในอดีตที่ชี้ให้เห็นว่า เด็กพิการจำนวนหนึ่งไม่ได้เข้าเรียนในระบบการศึกษาและมีข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการต่าง ๆ การศึกษานี้จึงมุ่งทำความเข้าใจเชิงลึกว่าปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และความสัมพันธ์ มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของเด็กอย่างไร

การเก็บข้อมูลดำเนินการผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างกับเด็กพิการและผู้ดูแล โดยครอบคลุมประเด็นสำคัญ เช่น กิจวัตรประจำวัน (ADL) การเข้าถึงการศึกษาและบริการฟื้นฟูสมรรถภาพ การสนับสนุนด้านการเคลื่อนไหว และรูปแบบการดูแลของครอบครัว

ผลการศึกษาพบว่า การพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถในการช่วยเหลือตนเองเพียงอย่างเดียว แต่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากบริบทแวดล้อม เช่น ทัศนคติของผู้ดูแล ความสัมพันธ์ภายในครอบครัว การยอมรับของชุมชน และโอกาสในการเข้าถึงการศึกษาที่มีความครอบคลุม (inclusive education)

ในหลายกรณี การปรับสภาพแวดล้อม การใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือ และความสัมพันธ์ที่สนับสนุน มีบทบาทสำคัญต่อการมีส่วนร่วมของเด็ก มากกว่าการฟื้นฟูสมรรถภาพทางร่างกายเพียงอย่างเดียว

การศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการก้าวข้ามแนวคิดที่มุ่งเน้นเฉพาะความบกพร่องทางร่างกาย ไปสู่แนวทางเชิงระบบนิเวศและครอบครัวเป็นศูนย์กลาง พร้อมทั้งเสนอให้พัฒนาเครื่องมือประเมินที่สะท้อนปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและความสัมพันธ์ และส่งเสริมระบบสนับสนุนในชุมชนที่บูรณาการและสอดคล้องกับบริบทชนบทของประเทศไทย

คำสำคัญ: เด็กพิการ; ชนบทประเทศไทย; การดูแลโดยครอบครัว; การศึกษาแบบครอบคลุม; การเข้าถึงบริการฟื้นฟู; แนวคิดเชิงนิเวศ

Authors: Yukiko Kumazawa , Kyoko Terada, Ayako Satonaka, Michio Wachi and Noriyuki Kida

ปีที่ตีพิมพ์: 2567

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative study)

แหล่งที่มา: วารสาร Social Sciences (MDPI)

ศึกษาเพิ่มเติม:http://Link: https://www.mdpi.com/2076-0760/13/10/525