โปรแกรมการเลี้ยงดูเชิงเล่นสนุกที่นำไปปฏิบัติในวงกว้าง สามารถพัฒนาการปฏิบัติของผู้ดูแลและการเจริญเติบโตของเด็กได้หรือไม่?

Abstract

ภูมิหลัง/วัตถุประสงค์: ในฐานะกลุ่มวิจัยอิสระ เราได้ตรวจสอบผลลัพธ์ของพ่อแม่ผู้ปกครองและเด็กจากโปรแกรมการเลี้ยงดูสามโปรแกรมที่ดำเนินงานในระดับขยาย โปรแกรมดังกล่าวดำเนินการในภูฏาน เซอร์เบีย และแซมเบีย โดยองค์กรที่แตกต่างกัน

วิธีการ: ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วย (1) การสัมภาษณ์ผู้ดูแลโดยใช้ HOME Inventory, (2) การประเมินพัฒนาการเด็กโดยตรงด้วย Global Scales of Early Development (GSED) และ (3) การสนทนากลุ่มกับผู้ดูแล (FGD). ทำการสุ่มคัดเลือกมารดาและเด็กเพื่อเข้าร่วมการประเมิน HOME/GSED: ภูฏาน n = 432, เซอร์เบีย n = 636, แซมเบีย n = 1024. นอกจากนี้ คัดเลือกแบบเจาะจงบิดามารดาของเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีมากกว่า 40 คนเพื่อเข้าร่วม FGD. ทำการวิเคราะห์แบบ intention-to-treat และการวิเคราะห์ถดถอยรอง เปรียบเทียบผู้ที่เข้าร่วมและไม่เข้าร่วมสำหรับตัวชี้วัด HOME และ GSED; ข้อมูลจาก FGD วิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัย: พบว่าพฤติกรรมการเลี้ยงดูของผู้ดูแลที่เข้าร่วมการอบรมแบบกลุ่มสูงกว่าเล็กน้อยในภูฏาน และสูงกว่าพอประมาณในแซมเบีย ผู้ดูแลในเซอร์เบียที่จดจำสาร/ข้อความเรื่องการเล่นได้ มีคะแนน HOME สูงกว่า ผลด้านเด็กพบความแตกต่างเล็กน้อยในภูฏาน หรือไม่พบความแตกต่างในเซอร์เบียและแซมเบียที่สัมพันธ์กับการเข้าร่วมโปรแกรม ข้อสรุป: คำอธิบายมุ่งไปที่ข้อจำกัดด้านการมีส่วนร่วมในโปรแกรมเมื่อขยายระดับ ความจำเป็นในการประเมินนำร่องเพื่อให้มั่นใจว่าออกแบบโปรแกรมได้ผลจริง และความจำเป็นในการติดตามคุณภาพการส่งมอบและกระบวนการดำเนินงานอื่น ๆ

Keywords การเลี้ยงดูบุตร; พัฒนาการเด็กปฐมวัย; การประเมินโครงการ; การขยายระดับ (scaling up); เซอร์เบีย; แซมเบีย; ภูฏาน

Author Carina Omoeva, Rafael Contreras Gomez, Rachel Hatch, Frances Aboud, Ania Chaluda, Given Hapunda, Karma Choden, Francis Sichimba, Ksenija และ Jill Popp

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed methods)

Journal Multidisciplinary Digital Publishing Institute

Year: 2022 2568

ศึกษาเพิ่มเติม; https://www.mdpi.com/2227-9067/12/9/1241